काठमाडौँ । हिमालको चिसो सिरसिरे हावा, फेवातालको सुस्त छाल र लेकसाइडको मनमोहक झिलिमिली–यतिबेला पोखरा आफ्नै देशका पाहुनाहरूको न्यानो मायामा रमाइरहेको छ ।
पोखराको साँझ सधैँ खास हुन्छ तर यस पटकको साँझ अझ बढी जीवन्त र मायालु देखिएको छ । देशका विभिन्न कुना–काठमाडौँको व्यस्तता, तराईको गर्मी र पूर्व–पश्चिमका गाउँबस्तीहरूबाट आफ्नै देशको माटो र सौन्दर्य चहार्न निस्किएका आन्तरिक पर्यटकहरूले यतिबेला फेवा किनार भरिभराउ छ । पश्चिमका पहाडहरूको पछाडि सूर्य सुटुक्क लुक्दा आकाशमा बैजनी र गुलाफी रङ्गको जादु छरिन्छ ।
तालको शान्त जलसतहले आकाशको त्यो क्यानभासलाई आफ्नै छातीमा हुबहु उतार्छ । बतासको मन्द स्पर्शले तालमा स–साना तरङ्गहरू जन्माउँछ, जसले किनारमा उभिएका जोकोहीको मनलाई हलुका बनाइदिन्छ । फेवातालको पहिचान नै यहाँका चहकिला, रङ्गीविरङ्गी काठे डुङ्गाहरू हुन् । रातो, नीलो, हरियो र पहेँलो रङ्गमा पोतिएका यी डुङ्गाहरू साँझ पर्दै जाँदा किनारको हरियो घाँसे मैदान छेउ शान्त लस्करमा बाँधिन्छन् ।
दिनभरि हजारौँ मान्छेका हाँसो, गफ र रहरहरू बोकेर ताल चहारेका यी डुङ्गाहरू अब किनारमा सुस्ताउँदै छन् । पानीको हल्का छालले डुङ्गाहरूलाई एकआपसमा ठोक्काउँदा आउने ‘छल्छल’ मधुर आवाज मानौँ कुनै प्राकृतिक संगीतझैँ सुनिन्छ । पर्यटकहरू डुङ्गा छेउ बसेर तस्बिरहरू कैद गरिरहेका छन् र ती तस्बिरहरूमा कैद हुँदैछ जीवनभर नबिर्सिने पोखरेली स्मृति । शहरको कोलाहल, मोबाइलको स्क्रिन र दैनिक तनावबाट टाढा, प्रकृतिको काखमा यस्तो आत्मीय पल बिताउन पाउनु नै आजको युगको सबैभन्दा ठूलो विलासिता हो । पोखरा केवल युवायुवतीको गन्तव्य मात्र नभएर पारिवारिक आत्मीयता साट्ने पवित्र भूमि पनि हो भन्ने प्रमाणित गर्छ ।साँझको गोधूलीमा जब डुङ्गाहरूको चहलपहल कम हुन्छ, केही साहसी युवाहरू स्ट्यान्ड-अप प्याडलबोर्ड र कायाकमा फेवातालको बीच भागतिर निस्कन्छन् । एक युवक पानीको सतहमाथि उभिएर सुस्त गतिमा प्याडल चलाइरहेका छन् । उनको पछाडि लेकसाइडका बहुआयामिक बत्तीहरू पानीमा प्रतिविम्बित भएर सुनौलो बाटो बनाइदिएका छन् ।
पानीमाथि उभिएर सन्तुलन मिलाउँदा शरीर मात्र होइन, मन पनि एकाग्र हुन्छ । आफ्नै देशको भूगोलमा यस्तो साहसिक र शान्त अनुभव लिन पाउनु नेपाली युवा पुस्ताका लागि गौरवको विषय बनेको छ । साँझ ६ बजेपछि लेकसाइडको मुहार फेरिन्छ । तालपारिका क्याफे, रेस्टुरेन्ट, क्याटवाक र सडकका बत्तीहरू एकसाथ बल्छन् । अझ विशेष आकर्षण बनेको छ । विशाल फेरिस ह्विल (चक्रपिङ), जसको नीलो, रातो र हरियो बत्ती पानीमा लामो प्रकाश–पुञ्ज बनेर नाच्न थाल्छ । पानीको हलचलसँगै त्यो प्रकाश पनि तरङ्गित हुन्छ ।
किनारमा बसेर कफी वा तातो चियाको चुस्की लिँदै यो दृश्य हेर्नुको आनन्द शब्दमा वर्णन गर्न सकिँदैन । यो दृश्यले विदेशी पर्यटकलाई मात्र होइन, आफ्नै देशवासीलाई समेत मन्त्रमुग्ध बनाएको छ । केही वर्ष अघिसम्म विदेशी पर्यटकको आगमनमा मात्र निर्भर देखिने पोखरा आज आन्तरिक पर्यटकहरूको भरपर्दो गन्तव्य बनेको छ । शरद ऋतुको यो रमणीय समयमा नेपालका विभिन्न जिल्लाहरूबाट साथीभाइ, परिवार र प्रेमील जोडीहरू पोखरा ओइरिएका छन् । किनारमा टहलिनेहरूको अनुहारमा देखिएको उमङ्ग, स्थानीय डुङ्गा चालकहरूको मुहारमा छाएको मुस्कान, र होटल–रेस्टुरेण्टहरूमा गुञ्जिएको नेपाली संगीतले प्रष्ट पार्छ-हाम्रो पर्यटनको सबैभन्दा बलियो जग नै हाम्रा आन्तरिक पर्यटकहरू हुन् । पोखराले सबैलाई स्वागत गरेको छ, र पर्यटकहरूले पोखरालाई मनभरिको माया सुम्पेका छन् । फेवातालको किनारमा बित्ने एउटा साँझले मानिसलाई जीवनसँग पुन: जोडिदिन्छ । यहाँ न हतार छ, न तनाव, छ त केवल कञ्चन पानी, चिसो हावा र आत्मिक शान्ति ।
आन्तरिक पर्यटनले भरिएको पोखराको यो साँझ प्रकृति र मानवीय खुसीको अनुपम संगम हो । यदि तपाईं जीवनको भागदौडबाट केही समय विश्राम लिन चाहनुहुन्छ भने, फेवातालको यो साँझले तपाईँलाई कुरिरहेको छ ।
